Waarom de inkoopprijs onder de koers ligt

Wat de koers wél en niet is

De koers die u overal ziet – op de beurs, in het nieuws, boven aan deze site – is de prijs waarvoor grote partijen zuiver metaal tussen handelaren van hand tot hand gaan. Duizend ounce per keer, in een erkend kluis, met een gecertificeerd gehalte.

Uw ketting is dat niet. Die moet gewogen, getest, ingezameld, vervoerd, omgesmolten en geraffineerd worden voordat er iets ligt wat tegen die koers verhandelbaar is. Dat werk kost geld, en dat verschil is de marge.

Een opkoper die zegt "wij betalen de dagkoers" zegt dus iets wat niet kan. Er is altijd een verschil; de vraag is alleen of hij het noemt.

Waar het verschil naartoe gaat

Vier posten, en ze zijn bij tien gram bijna even hoog als bij een kilo. Dat is precies waarom een grotere partij een betere prijs per gram oplevert: de vaste kosten drukken dan veel minder zwaar.

• Vaststellen wat het is. Wegen, stempel lezen, en bij twijfel een zuurtest of een röntgenmeting – zie hoe wij goud testen.
• Raffinage. Bij het omsmelten gaat een klein deel verloren, en de raffinaderij rekent per lot – ook als dat lot niet vol is.
• Transport en verzekering. Edelmetaal gaat niet met de gewone post.
• Prijsrisico. Tussen het moment dat wij u uitbetalen en het moment dat de partij verkocht is, zit tijd. In die tijd kan de koers dalen.

Waarom een baar dichter bij de koers zit dan een oude munt

Niet al het goud kost evenveel werk. Een baar van een erkende producent draagt zijn gehalte, gewicht en serienummer op zichzelf; die gaat vrijwel ongewijzigd weer verder en hoeft niet door de smelter. Daar houden wij het minst in.

Een moderne beleggingsmunt – Krugerrand, Maple Leaf, Philharmoniker – zit daar vlak achter. Vast gewicht, vast gehalte, wereldwijd verhandelbaar.

Een gouden tientje of een Belgisch twintigfrankstuk vraagt meer: jaartal en muntteken nakijken, beoordelen of het stuk boven materiaalwaarde uitkomt, en het ligt langer voordat er een koper voor is. Bij historische munten geldt dat nog sterker.

Sieraden en sloopgoud staan aan het andere eind. Onbekend gehalte tot het gemeten is, stenen en veren die eruit moeten, en de smeltgang is onvermijdelijk.

Wat u mag verwachten van een eerlijk bod

Drie dingen, en ze zijn alle drie te controleren voordat u iets afgeeft.

Het gewicht op een geijkte weegschaal, terwijl u meekijkt. Het gehalte, met de meting erbij – niet "dit is 14 karaat" maar een stempel dat u zelf ziet of een meting die u erbij staat. En de rekensom uitgesproken: zoveel gram, maal dat gehalte, maal de prijs per gram fijn.

Komt daar een bedrag uit dat u niet kunt navertellen, dan is er geen rekensom maar een uitkomst. Vraag door, of ga ergens anders langs. Een taxatie kost niets en verplicht tot niets.